سایت طوفان بت : FOX Sports Carolinas تغییراتی را در برنامه پخش Hurricanes 2020-21 اعلام کرد

FOX Sports Carolinas تغییراتی را در برنامه پخش Hurricanes 2020-21 اعلام کرد


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

رالی FOX Sports Carolinas، در ارتباط با NHL و Carolina Hurricanes، تغییرات برنامه فوریه و مارس را برای فصل 2020-21 اعلام می کند.

چهار بازی Hurricanes از 19 تا 26 ژانویه به دلیل پروتکل های ایمنی و بهداشت NHL به تعویق افتاد. NHL آن چهار بازی را در ماه های فوریه و مارس تغییر داده است و تاریخ های دیگر را نیز تحت تاثیر قرار داده است.

بازی 16 فوریه مقابل کلمبوس بلو کتز یک روز زودتر به 15 فوریه منتقل شده است تا تاریخ آرایشی برابر پانترز فلوریدا در خانه در 17 فوریه ساعت 5 بعد از ظهر اضافه شود.

بازی خارج از خانه 22 فوریه مقابل تامپا بی لایتنینگ به یک بازی خانگی در PNC Arena تغییر خواهد کرد. سپس هاریکنز برای یک سری دو بازی در 24 تا 25 فوریه به تامپا سفر خواهد کرد که اولین بازی برای ساعت 5 بعدازظهر به عنوان آرایش برای تعویق 26 ژانویه برنامه ریزی شده است.

در 2 مارس، کارولینا در نشویل پرداتورز بازی خواهد کرد، بازی که در 19 ژانویه به تعویق افتاد. پس از یک بازی خانگی مقابل دیترویت رد وینگز در 4 مارس، هاریکنز یک بازی آرایشی را در روز یکشنبه، 7 مارس در ساعت انجام خواهد داد. ساعت 5 بعدازظهر مقابل پانترز.

بازی های Carolina Hurricanes در FOX Sports Carolinas به طور گسترده در دسترس هستند کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی و گرجستان از طریق کابل، ماهواره و غیرهبالا ارائه دهندگان، از جمله AT&T U-verse، AT&T TV، DirecTV و Spectrum. برنامه زمان‌بندی کامل و بی‌درنگ شبکه را می‌توانید پیدا کنید اینجا با لیست کانال های محلی اینجا. پخش‌های تلویزیونی بازی را می‌توان به صورت زنده در برنامه FOX Sports GO با موارد مرتبط پخش کرد محتوای موجود بر روی @CanesOnFSCR حساب توییتر، را FOXSportsSouth صفحه فیس بوک، و @FOXSportsجنوب اکانت اینستاگرام.


طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : Olympics 2022 — How we ended up with a Winter Games amid China’s human rights crisis

Olympics 2022 -- How we ended up with a Winter Games amid China's human rights crisis


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

THE WINTER OLYMPICS begins this week in Beijing, and that is a harder sentence to process than it might seem. For some, the first few words — the Winter Olympics begins — matter most. For others, the last few — in Beijing — hang heaviest.

For most of us, though, the feeling about this Olympics is something in the middle. Our love for sports and competition, passion and glory is deep and abiding … but is also not enough to completely divorce a spectacle from its surroundings.

So the conflict we all face right now is this: Can we be glad that the world’s best athletes are gathering to show their incredible skills on snow and ice? What if we know that to do that, those athletes have to go to an authoritarian country where, while they’re skating and skiing and sliding, there are — according to human rights groups and nations including the United States — brutal crimes against humanity actively happening not so far away?

Can we be grateful that during a scary and wearying pandemic, we will be able to watch and be inspired by amazing performers on a nightly basis? Can we? What if we remember that the show we’re captivated by is being put on by a nation which regularly censors free speech and where a woman effectively disappeared from public life after she alleged sexual assault against a former government official?

It is hard, this Olympics. It is hard. Chloe Kim. The Uyghurs. Mikaela Shiffrin. Peng Shuai. Shaun White. Xi Jinping. We can try to separate these things. We can try. But the truth is that, with this Olympics — maybe more than any Olympics we’ve ever had — nothing feels clear. Nothing feels easy. Nothing feels certain.

SOMETIMES IT HELPS to try to understand how a situation came to be. And strange as it might seem, the basic explanation for why a temperate city like Beijing — average snow days per year: 6 — is even hosting the Winter Olympics in the first place has a lot to do with Norwegian politics. And Yao Ming. And, of course, money.

Here is what happened: Six-and-a-half years ago, 85 members of the International Olympic Committee took part in a special vote held at the Kuala Lumpur Convention Center in Malaysia. The vote was to award hosting rights for the 2022 Winter Games, and on that day there were only two candidate cities left: Beijing and Almaty, then the capital of Kazakhstan, also an authoritarian nation.

As you might imagine, many voters weren’t especially happy with the choices, especially given what they thought they’d be voting on.

“Looking back, I don’t think anyone, including the Chinese themselves, thought of Beijing as a serious candidate at the start of all this,” said Stratos Safioleas, a longtime global sports consultant who has worked on multiple Olympic and World Cup bids. “No one did,” he continued. “Everyone was excited about the European possibilities. Nobody was thinking about China.”

Safioleas was talking about the initial interest in Oslo, the capital of Norway. People were thrilled about Oslo. There were other more-traditional venues bandied about in the years leading up to the bid being awarded, including Stockholm and Lviv, Ukraine, but Oslo was the one that always seemed most likely. Oslo would look good on TV. It had local fans who loved winter sports. It had a Winter Games history. In its own 14-point evaluations of the potential sites, the IOC gave Oslo the highest scores by far.

Only then, about six months before the final vote, Oslo backed out. In addition to financial concerns about actually staging the Games, Norwegian politicians (and their constituents) were put off by, among other things, the IOC’s alleged demands for perks during the Olympics. The IOC’s requirements included an audience with Norway’s king and a cocktail party for IOC executives with the Norwegian royal family (paid for by the Norwegian government) as well as “seasonal fruit and cakes” in members’ hotel rooms, mandatory smiles for all arriving IOC members from hotel employees, extended hours for hotel bars and service of only Coca-Cola products. The IOC also requested that local schools be canceled during the Games and residents be encouraged to go away on vacation.

“Norway is a rich country, but we don’t want to spend money on wrong things, like satisfying the crazy demands from IOC apparatchiks,” wrote Frithjof Jacobsen, chief political commentator for the newspaper VG. “These insane demands that they should be treated like the king of Saudi Arabia just won’t fly with the Norwegian public.”

Christophe Dubi, executive director of the Olympic Games, blamed the media for distorting the IOC’s requests and said Oslo’s withdrawal was based on “half-truths” and “factual inaccuracies.”

Whatever the circumstances, this much was sure: Oslo was gone. And with that reality clear, organizers of Almaty’s bid suddenly had renewed hope. After all, strange as an Olympics in Kazakhstan might seem on its face, the Almaty bid felt in that moment that it was the only candidate with something genuine to offer: an actual ski mountain, specifically, as well as some semblance of a winter sports culture.

Beijing didn’t really do winter. It was trying to become the first city to ever host both a Summer and Winter Games, but there were no quality ski slopes or sliding venues or interest, really, in any of those things among Chinese people. Almaty’s bid slogan — “Keeping it Real” — was a not-subtle-at-all shot at Beijing’s proposal to, essentially, stage the entire Games on artificial, not-especially-environmentally-sensitive man-made venues.

Almaty, its organizers argued, had actual from-the-sky snow. And a gorgeous ski jump venue. And a plan that called for very little travel between the various competition sites. When I visited Almaty a few months before the vote while reporting for The New York Times, organizers were downright bullish. I had a meeting with the mayor of Almaty in his ornate City Hall office, and when I asked if he really thought his city could win, he said (in one of my favorite quotes of all-time), “Once you say you are a mushroom, you might as well get into the soup.”

Almaty really tried to get into that soup. Safioleas, who consulted with Almaty’s bid, said there was sincere optimism among their group on the day of the vote in Kuala Lumpur, a genuine belief that this former Soviet republic could show the world it was possible for a developing nation to host one of the world’s biggest events.

But China — as it often is — was simply too big in every measure. Almaty talked about its snow and its small footprint for the Games; Beijing played up its $40 billion investment in the memorable 2008 Summer Olympics. Almaty pushed its status as a newcomer, a fresh face in the Olympic landscape; Beijing highlighted the massive revenues it produced in ’08 and the passion, organizers said, of its billion-plus citizens. Almaty’s main athlete ambassador was Denis Ten, a charming but largely unknown figure skater who was a surprise bronze medalist at the 2014 Games; Beijing turned to Yao Ming, one of the most famous athletes on Earth, and featured him in a comedic turn as a hockey goalie during a video portion of their final presentation to voters.

Beijing, essentially, positioned the Games as the greatest show on the planet and the voters’ job as simply to find the biggest and best and glitziest theater at which to stage it. You know our track record, they were saying. We made you plenty of money last time. Why would you go somewhere else?

David Wallechinsky, an Olympic historian who was at the convention center in Malaysia that day, told me he will always remember the coffee break in between the final presentations and the vote. Voters and observers kibbitzed in a sprawling hallway — Yao was there, towering over everyone and glad-handing executives — and one side of the hallway was a very long window that looked out on to the street.

Once the coffee break began and the hallway filled, Wallechinsky said, hundreds of Chinese suddenly appeared outside the window — as if on cue — and banded together, waving signs and cheering about the possibility of hosting the Winter Games right in front of the voters.

“They had the organizational skills to orchestrate something like that,” Wallechinsky said. “What other country would do something like that? What other country would want to?”

When the break ended, the voters returned to their room to cast their ballots. And it is worth remembering that many of those 85 voters were (and still are) sports federation leaders in their home countries. They are people who care, very much, about funding and growth and development of the sports they love — which, in many cases, may not be winter sports at all.

Even at the Olympics, athletics, at bottom, is a business. And most of the voters were businesspeople.

“Think about it: if you’re running a country’s swimming federation or badminton federation, is it better to be on the right side of things with Kazakhstan or China?” one former senior Olympic official told me. “Can Kazakhstan help you? Can they give you money and open markets?”

The official laughed. “Also, if you think voters didn’t think about whether they wanted to spend a month at a decent hotel in Almaty or a month at a five-star hotel in Beijing, you’re crazy, too,” he added. “These are people. That stuff matters. A lot.”

When the votes were counted that day in Malaysia, the result was not surprising: One voter abstained. Almaty received 40 votes. Beijing got 44.

WHEN JON TIBBS first started working with the Chinese Olympic committee on their bid for the 2008 Summer Olympics, one of the things that stood out to him was the Chinese officials’ willingness to engage on questions about human rights issues.

Tibbs, a Briton who has worked in international communications for decades, told me he was always candid in his conversations with the Chinese executives about what they needed to do to successfully convince the world they should be awarded an Olympics.

“They avoided what they did on previous bids, which was saying, ‘We’re not going to talk about politics,'” Tibbs said. “In 2008, they were prepared to say, ‘Look, human rights is a global issue. And we think using sports as a way to bring the world to China puts us in a better position to change the country from within.’ They chose their words carefully always, and there was a lot of scrutiny then and they knew that, but they also knew what they had to do.”

Tibbs, who did not work with China on the 2022 Games, gave a soft laugh. “This time seems to have been very different,” he said.

That has been a common observation in recent years among those in the global sports community. Where China once was more conciliatory (or at least made head fakes in that direction), as if dutifully tip-toeing into the grand salon of the Olympic movement, the sentiment around these 2022 Games has been decidedly colder. Beginning with the bottom-line messaging of their final bid presentation and continuing for the years since, the Chinese, clearly ever-more confident in their unshakable place in the larger world, have shown little interest in “changing from within.” Or changing at all.

“The past decade has, if anything, strengthened Chinese leaders’ view that economic reform is possible without liberalizing politics,” Rana Miller and Elsbeth Johnson, both professors and China experts, wrote in an essay about China’s rise for the Harvard Business Review. They continued, “The truth, then, is that China is not an authoritarian state seeking to become more liberal but an authoritarian state seeking to become more successful – politically as well as economically.”

In this, of course, China under President Xi Jinping is not alone. As one global sports executive said to me recently, “Does anyone really believe the Chinese don’t read the papers?” And what he was saying, however antiquatedly, was that the Chinese have surely seen the steady stream of autocratic, regressive or institutionally corrupt governments that have successfully gained hosting rights and put on major sporting events over the past decade despite showing little regard for the concerns of the rest of the world.

Think about what we’ve seen or will see shortly: A Russia Olympics. A Russia World Cup. The Euros and World Track and Field championships in Azerbaijan. A Qatar World Cup. Championship golf in Saudi Arabia.

Proponents of the idea that the Olympics can be a force for good often point to Korea as the shining beacon — hosting the Seoul Games in 1988 is seen as a significant factor in South Korea’s adoption of parliamentary democracy — but it is also not lost on anyone that 1988 was more than 30 years ago now. Has Russia changed? Has Qatar? Is it possible, the thinking goes, that it’s time to stop pointing to something that happened during the Ronald Reagan presidency as emblematic of what might happen today?

Shortly after Beijing won the 2022 bid, Gian Franco Kasper, then the head of the International Skiing Federation and an honorary IOC member, told a Swiss newspaper that the choice of Beijing made perfect sense. “Dictators can organize events such as this without asking the people’s permission,” Kasper said. “For us, everything is easier in dictatorships.”

Kasper’s language was startling, to be sure, and he later tried to walk back his words, putting out a statement saying his comments were “not meant to be taken literally.” But many in the Olympic community felt he had done little more than saying out loud the part everyone else had been whispering.

Increasingly, countries such as China (and Russia and Qatar) have found the IOC, FIFA and other global sports entities to be ideal partners. Where other countries might balk at the financial considerations of putting on these events or be put off by the demands of the organization’s executives, autocrats have little hesitation because there are no constituents to appease or public funding to consider. And while a popular train of thought is that nations like China want to host events such as the Olympics to normalize or ingratiate themselves among the more progressive countries of the world, the truth is that, in today’s world, such theory may be becoming outdated. Now it seems the audience that matters most is actually internal.

“It has very little to do with them wanting to ‘fit in’ with the rest of the world,” Wallechinsky said. “This is about the Chinese government being able to say to their citizens, ‘Look what we have done. Look what we have brought you. Look what China has accomplished.’ It’s propaganda to them. It’s Olympic propaganda.”

That is why, Wallechinsky says, the Chinese have shown no deference to the increasing scrutiny on their treatment of the Uyghurs, a mostly Muslim group of 12 million or so in Xinjiang province that, according to human rights groups and nations including the United States, are being subjected to such measures as internment in prison camps, torture, systemic sexual abuse, family separation, mass surveillance and forced sterilization. The United States is among a growing list of countries who label the situation as a genocide. China has denied the accusations as lies.

That is why, too, there was little fallout after Peng Shuai, a Chinese Olympic tennis player, accused a former government official of sexual assault and then largely vanished from public life before reappearing weeks later and recanting her story. The situation, which China critics said was very much in line with how that government stifles unwelcome charges against its leaders, was hardly what one would expect from any other country — especially in the post-#MeToo era — that is concerned with its image.

Rather, it felt more like the actions of a government which knows there is little reason to do anything differently. A government that knows the IOC — much like many companies and many people around the world — has come to rely on China to deliver, whatever the personal cost. As if to show the point, IOC President Thomas Bach participated in multiple video calls with Peng, drawing criticism that the IOC is aiding China’s communications on the matter.

When pressed, the IOC continues to fall back on the notion that they are not a political organization and have no responsibility for anything outside the scope of their competitions.

“We have no ability to go into a country and tell them what to do,” John Coates, an IOC vice president, said at a press conference in October. “All we can do is award the Olympics to a country, under conditions set out in a host contract . . . and then ensure they are followed.”

As for human rights concerns specifically, Coates said that the IOC’s responsibility is simply “to ensure that there are no human rights abuses in respect of the conduct of the Games within the national Olympic committees or within the Olympic movement.”

But this, of course, is exactly the sentiment largely parroted by the hosting nations themselves, defiantly demanding that everyone simply focus on the athletes and pay no attention to anything else. In fact, Yang Shu, deputy director general of the Beijing organizing committee’s international relations department, even invoked the revered “Olympic spirit” in a recent briefing by the Chinese Embassy in which he openly threatened athletes who spoke out against China while at the Olympics.

“Any behavior or speeches that are against the Olympic spirit, especially against Chinese laws and regulations, are also subject to certain punishment,” Yang said, adding that those punishments could include ejection from the Olympics and even arrest.

Again, the unvarnished ease with which the Chinese delivered such a threat was jarring to many, even if — by now — it probably shouldn’t be.

“I think most of us hoped that after the 2008 Olympics, there really would be a different feel to China, that they would have been inspired to change,” said Angela Schneider, a former Canadian Olympian who is now a professor and leading expert on ethics in global sports. “That was always one of the arguments about why it made sense to go forward with China.”

Schneider sighed. “And yet I think,” she continued, “that it’s fair to say that things have actually gone backward in that regard.”

BEFORE SCHNEIDER MOVED into academia, she won a silver medal in rowing at the 1984 Los Angeles Olympics. And at that Games, there were no athletes competing from the Soviet Union or more than a dozen other countries who chose to boycott in retaliation for the United States’s boycott of the 1980 Olympics in Moscow.

Schneider told me she has always felt that her own medal has “an asterisk” because of the missing athletes, and thus says she is particularly sensitive to the notion of athletes using their participation as an activist’s cudgel.

“It’s not especially effective and the athletes end up paying a price for nothing,” she said, adding that if the U.S. had boycotted the 1936 Olympics in Berlin as many suggested in protest of Hitler’s Nazi party, “Jesse Owens never would have happened. And how would not being there have made a bigger impact than that?”

The question, then, is what should athletes do? What should any of us do if we love sports, love competition and love the notion of the Olympics but have trouble with a movement that embraces leaders and countries with such serious problems?

It is a universal question. Already, we have seen Olympic sponsors playing down their connection to this Games, with The Wall Street Journal noting that several big brands — including Coca-Cola and Procter & Gamble — did not launch their typical pre-Olympics advertising blitz ahead of Beijing, seemingly in an attempt to lessen their association with China.

And even members of Congress are raising concerns, with Republicans recently sending a letter to NBC Universal executives questioning how the network plans to cover the Olympics without ignoring the human rights abuses taking place. (NBC said it plans to include two China news analysts as part of its daily coverage.)

Diplomatic boycotts, like the ones the U.S. and other countries are instituting for this Games, are appropriate, Schneider said, because they put a blanket responsibility on politicians — who are presumably charged with taking on larger issues — as opposed to asking athletes, the vast majority of whom will only compete in a single Olympics, to forego their sporting dreams for something completely unrelated to competition.

But that does not mean that athletes shouldn’t use their spotlights, Schneider says. Human rights, for example, are mentioned within the four different fundamental principles of the Olympic Charter, and “I think Olympians do have a responsibility to some degree,” Schneider said, “because of that charter. Because of that oath. … It doesn’t mean its compulsory. But it means you should speak when you can.”

That last part — when you can — remains the trickiest. During a seminar hosted by Human Rights Watch in mid-January, several speakers suggested that Olympic athletes could be in danger if they speak out while in Beijing, due to the murkiness of Chinese laws related to protests as well as a lack of support for athlete speech from the IOC. “There’s really not much protection that we believe is going to be afforded to athletes,” Rob Koehler, the director general of the Global Athlete group, said at one point during the virtual panel, adding that his group’s recommendation is for athletes to compete and then make whatever statements they want to make once they have left China.

The Chinese reaction to Peng’s allegations should be seen as a cautionary tale, added Yaqiu Wang, a China researcher for Human Rights Watch. “Chinese laws are very vague on the crimes that can be used to prosecute people’s free speech,” she said. “There are all kinds of crimes that can be levelled at peaceful, critical comments. And in China the conviction rate is 99%.”

Because of that, there have been few examples of athletes who will compete in Beijing coming anywhere close to saying anything remotely critical of China in the run-up to the Games. Noah Hoffman, a former Olympic cross-country skier for the United States, said during the seminar that he knows U.S. officials are discouraging athletes from speaking up because of concern over potential consequences, and “that makes me upset,” he said, because athletes have such an important voice. Yet even saying that, Hoffman continued, his own advice would be for athletes to speak “when they get back” because it is, in this moment, clearly safer.

If that notion — that an athlete should self-censor because they literally fear for their own safety — feels unsettling, it is just one of many such realities at these Olympics. And for those of us who want to revel in the international wonder of the Games, it is just another reminder that these Games are so different in so many ways.

Many broadcasters, including NBC, are not sending announcers to Beijing, citing concerns about China’s COVID protocols — a stance taken by many other media outlets who would normally provide robust coverage of the Olympics. (ESPN originally had plans to cover the games with numerous staffers on-site in China but recently pulled back and will cover the Olympics remotely.)

The list of issues stretches on: Public health policies and testing. Air quality. Security worries related to the amount of information China is requiring anyone who enters the country to disclose electronically, which has prompted many countries to suggest athletes bring “burner” phones instead of their personal devices because of suspected privacy breaches. Then, as everyone knew from the moment Beijing won the bid, there is also the artificial quality to it all, the knowledge that the mirage of a “traditional winter” in the Chinese mountains will, quite literally, stop right at the television camera frame’s edge.

Within the Olympic world, there is hope that things will get better in future years. The Olympics will go to places like Paris and Los Angeles and Milan, Italy, for upcoming Games, and the IOC has made human rights a central part of its requirements for awarding bids going forward — though, given the IOC’s track record, deserved skepticism about the enforcement of that still remains.

The question of what to do with China, however, is going nowhere for anyone anytime soon, including the IOC. And for the next three weeks, it will be squarely in front of everyone.

While most of the time, IOC and federation officials adore the actual Games and the opportunity to bask in the glow of glittering competition, with Beijing there is an element for some of simply grinding through.

When I asked one former Olympic official if he’d heard from his brethren that they were excited for the Games to begin, he chuckled. And then he sighed.

“Yes,” he said. “But mostly because I think there’s a decent number who just wish this whole thing would be over.”

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : نانت – برست پیش بینی: جام حذفی فرانسه | 2022/01/28

Nantes vs Brest Prediction: French Cup Match on 28.01.2022


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

از نظر فعالیت باشگاهی در سراسر اروپا، تعطیلات آخر هفته آرامی است، و اقدامات داخلی در فرانسه در کانون توجه قرار گرفته است. مرحله یک هشتم نهایی جام حذفی فرانسه عصر جمعه در حالی آغاز می شود که نانت در ورزشگاه بوژور میزبان برست است.

پیش نمایش جام فرانسه

هر دو نانت و برست در جایگاه های خوبی در جدول رده بندی لیگ قرار دارند تا در این فصل در جام حذفی فرانسه عملکرد خوبی داشته باشند. نانت در مجموع نهم است و دو امتیاز خارج از مکان های اروپایی است. فرم اخیر آنها نیز نسبتا قوی بوده است، زیرا آنها در پنج بازی اخیر خود سه بار پیروز شده اند.

نانت در آخرین بازی آخر هفته گذشته خود، با ویلم گیبلز، عثمان بوکاری و آندری ژیروتو در میان گلزنان، لوریان را 4-2 شکست داد. نانت در آخرین مرحله از جام حذفی فرانسه با نتیجه 2 بر صفر مقابل ویتر به برتری رسید. این یک عملکرد کنترل شده توسط میزبان در آن بازی بود، زیرا آنها 66 درصد توپ را در اختیار داشتند و 23 شوت به ثبت رساندند.

لودویک بیاس گل ابتدایی را پس از 25 دقیقه به ثمر رساند، در حالی که امتیازات با کمی بیشتر از 20 باقی مانده به پایان رسید و گیبلز به بازی داغ خود در مقابل دروازه ادامه داد.

برست در این فاصله از مسابقات لیگ در جایگاه سیزدهم جدول رده بندی لیگ 1 قرار گرفت. آنها از 22 بازیی که در این فصل انجام داده اند فقط 5 بازی را برده اند، اما 9 بازی با منطقه سقوط در لیگ برتر فرانسه فاصله دارند.

برست در هفته‌های اخیر مطمئناً آسیب‌پذیر به نظر می‌رسد، زیرا در پنج هفته اخیر تنها یک بار پیروز شده است. با این حال، آن پیروزی تنها آخر هفته گذشته بود. آنها در آخرین دور جام حذفی فرانسه به پیروزی بزرگی دست یافتند، زیرا برست در خانه مونپلیه را 3-0 شکست داد. استیو مونی و رومن فایور هر دو ضربات پنالتی را در این موفقیت راحت به ثمر رساندند.

نانت و برست رودررو

نانت در چهار دیدار اخیر مقابل برست در تمامی رقابت ها پیروز شده است. آنها در اوایل فصل لیگ 1 در این دیدار با نتیجه 3-1 پیروز شدند. آخرین پیروزی برست مقابل نانت در لیگ 2 به سال 2010 برمی گردد. نانت در سه بازی اخیر خود مقابل برست ده گل به ثمر رسانده است.

نانت و برست پیش بینی

این مزیت مطمئناً با حضور نانت در این مسابقه جام حذفی فرانسه است، زیرا آنها در مجموع یک رکورد برتر در برابر حریفان خود دارند. ما نمی توانیم شاهد پایان این رکورد مثبت در آخر هفته باشیم و انتظار داریم نانت به دور بعد صعود کند.

حتما روی آن شرط بندی کنید نانت – برست با 22Bet!

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : اودیشا اوپن: سیذارت بذر ششم شنگ را بی حس کرد. خروجی Neha، Ruthvika، Gurusaidutt

اودیشا اوپن: سیذارت بذر ششم شنگ را بی حس کرد.  خروجی Neha، Ruthvika، Gurusaidutt


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

سیذارت پراتاپ سینگ ناشناس فرصت را غنیمت شمرده و در بازی های مستقیم Xiaodong Sheng نفر ششم را شکست داد تا در مرحله یک چهارم نهایی انفرادی مردان در بدمینتون 75000 دلاری اودیشا اوپن در کاتک در روز چهارشنبه شرکت کند.

در روزی که برخی از بازیکنان سرشناس‌تر بازگشت خود را به یک رویداد دلاری که در دور دوم به پایان می‌رسد، دیدند، سیدارت به مراتب بهتر از رتبه 138 جهانی خود عمل کرد. 27 دقیقه

چندی پیش، Neha Pandit، Ruthvika Shivani و RMV Gurusaidutt جزو قهرمانان مسابقات رنکینگ ملی بودند. اما، در این روز، این سه نفر با کمبود فرم، آمادگی جسمانی و درایو لازم از آن خارج شدند.

نها، جانشین ساینا نهوال در بالای جدول، در 55 دقیقه مقابل اسمیت توشنیوال پیروز با نتایج 22-20، 18-21، 21-10 به پایان رسید. روتویکا، که ادعای شهرتش خیره کننده است، شماره 12 جهان PV Sindhu برای کسب طلای بازی های آسیای جنوبی 2016، تنها 22 دقیقه دوام آورد و آنانیا پراوین یک شکست 21-12 و 21-8 را به پایان رساند.

گوروسایدوت که زمانی درخشان‌ترین ستاره در حال ظهور در بین مردان بود، تنها 22 دقیقه در برابر کاوشال دارمامر دوام آورد که با نتیجه 21-13 و 21-17 پیروز شد.

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : چرا NHL در حال حاضر در فصل متوقف شد، و چه چیزی در آینده خواهد آمد

چرا NHL در حال حاضر در فصل متوقف شد، و چه چیزی در آینده خواهد آمد


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

سرفصل‌های دوشنبه شب، اگر تعجب‌آور نبود، واضح بود: NHL قرار بود چهارشنبه فصل 2021-22 را متوقف کند و پس از تعطیلات کریسمس، در بحبوحه افزایش موارد COVID-19، از سر گرفته شود. این به دنبال انبوهی از تعطیلی تیم ها بود که تعداد بازی ها را در برنامه کاهش داد.

پس از آن، ما با چندین سوال باقی می‌مانیم: تیم‌ها چگونه «بدون مکث» می‌شوند؟ آیا تغییری در پروتکل ها ایجاد خواهد شد؟ این چه تاثیری بر بازی‌های المپیک و آخر هفته ستاره‌ها دارد؟

امیلی کاپلان، کریستن شیلتون و گرگ ویشینسکی، خبرنگاران NHL، به این سوالات و موارد دیگر می پردازند تا شما را به سرعت بالا ببرند.

چرا NHL اکنون تصمیم به انجام این کار گرفت؟

امیلی کاپلان: NHL در حال ویران شدن توسط شیوع COVID-19 بود. در این هفته، 11 تیم مختلف مجبور به توقف عملیات شدند. از عصر دوشنبه، بیش از 15 درصد از بازیکنان در لیست پروتکل کووید-19 لیگ بودند. و از قبل موجی از تعویق ها (به طور دقیق 49) از جمله کل جدول بازی های چهارشنبه شب وجود داشت.

اگرچه NHL و NHLPA ناامیدانه سعی کردند از مکث اجتناب کنند، این امر اجتناب ناپذیر شد. از آنجایی که برنامه بسیار ناهموار بود، NHL و NHLPA معتقد بودند که عادلانه است که همه تیم‌ها در یک زمین بازی با چند روز استراحت اضافی در تعطیلات کریسمس حضور داشته باشند، امیدواریم که بهبودی حاصل شود. “تعادل رقابتی” یک باور اصلی برای کمیسر گری بتمن است.

مکث ممکن است زودتر شروع شده باشد، اما فقط دو بازی برای سه شنبه برنامه ریزی شده باقی مانده بود: Capitals at Flyers (که بعداً به تعویق افتاد بعد از ظهر سه شنبه اعلام شد) و Lightning در Golden Knights. بازی آخر ادامه خواهد داشت و در انتظار نتایج تست در روز سه شنبه است. (NHL در این هفته به یک سرعت آزمایش روزانه رفت.)

در مورد راهنمایی در چند روز آینده، NHL و NHLPA سفر بازیکنان را در تعطیلات کریسمس محدود نمی کنند. با این حال، آن‌ها به بازیکنان توصیه می‌کنند از خوردن غذا در رستوران‌ها (مگر در یک منطقه خصوصی) اجتناب کنند و اقدامات احتیاطی مناسب مانند پوشیدن ماسک در داخل خانه و اجتناب از حمل‌ونقل عمومی را انجام دهند.

بازی‌ها کی دوباره شروع می‌شوند، و چه اتفاقی باید بیفتد تا یک تیم «بدون مکث» شود؟

کریستن شیلتون: از زمان نوشتن این خبر، قرار است بازی‌ها از دوشنبه از سر گرفته شود.

هیچ دستور خاصی با شرایط دقیق برای تیم ها برای شروع مجدد فعالیت ها تعیین نشده است، اما ما شاهد ظهور الگوهای خاصی در این جبهه بوده ایم. تست کلگری که در اوج شیوع بیماری 19 بازیکن و چند نفر از کارکنانش مثبت بود، این هفته تاسیسات خود را به روی کسانی که تست آنها منفی بود پس از چندین روز که باشگاه هیچ آزمایش مثبتی نداده بود، بازگشایی کرد.

بنابراین قبل از هر چیز، برای اینکه تیم‌ها بتوانند دوباره روی یخ بازگردند، ابتدا باید هر گونه مشکل مرتبط با COVID-19 را تحت کنترل داشته باشند. هیچ شیوع فعالی از ویروس وجود ندارد، و آنها باید از تمام پروتکل های پیشرفته NHL و دستورالعمل های بهداشتی محلی پیروی کنند.

نگرانی دیگر داشتن فهرستی بود که به درستی رقابتی باقی می ماند و بازیکنان زیادی در دسترس نبودند، که در برخی موارد اینطور نبود.

تام فیتزجرالد، مدیر کل شیاطین نیوجرسی، روز دوشنبه پس از اینکه تیمش که پنج بازیکن در پروتکل‌های COVID-19 دارد، بازی روز سه‌شنبه مقابل پیتسبورگ به تعویق افتاد، با رسانه‌ها صحبت کرد.

فیتزجرالد گفت: «به خوبی مستند شده است که ما بازیکنان بیمار زیادی داریم. “چیزهای برونش، سرماخوردگی معمولی، سرماخوردگی سر، چیزهایی که بازیکنان انجام می دهند. اما وقتی بازیکنانی را که ما به دلیل کووید از دست داده ایم از دست می دهید، بازیکنان را دراز می کنید. علاوه بر این، دسترسی به تماس ندارید. افراد باکیفیتی را که می خواهیم با آنها تماس بگیریم بالا ببریم [the Devils’ AHL affiliate in] اوتیکا.”

فیتزجرالد گفت که از آنجایی که مشکلات COVID-19 بسیار گسترده شده است (Utica Comets نیز تعدادی موارد مثبت را نشان داده است) و کل سازمان نیوجرسی را تحت تأثیر قرار داده است، انجام بازی های NHL با ترکیب محدود به نظر درست نیست.

فیتزجرالد گفت: «وقتی به دلیل وضعیت Utica احساس می‌کنید دست‌بند شده‌اید، خسته‌کننده است. ما دو بازیکن را جمعه شب دعوت کردیم تا شنبه بازی کنند. یکی از آنها مثبت بود [COVID test] و دیگری یک تماس نزدیک تلقی می شد.”

علاوه بر این، فیتزجرالد گفت که باید به سلامت طولانی مدت یک بازیکن فکر کرد. شیاطین احتمالاً می توانستند سه بازیکنی را که تست آنها مثبت بود برای بازی روز سه شنبه به دست بیاورند، اما آیا هل دادن آنها به این سرعت پس از 10 روز تعطیلی، حرکت درستی بود؟ او اینطور فکر نمی کرد.

زمانی که برنامه دوباره شروع شد، تیم‌ها باید ببینند چه تعداد بازیکن سالم دارند و چه تاثیری COVID-19 بر افراد داشته است.

آیا NHL در مورد تغییر برخی از پروتکل های بازگشت به بازی مانند NFL که در حال بحث است فکر می کند؟

گرگ ویشینسکی: NFL و NFLPA درباره تغییراتی در پروتکل‌های COVID-19 خود که شامل پایان آزمایش هفتگی برای بازیکنان بدون علامت واکسینه شده بودند، به نفع “آزمایش استراتژیک و هدفمند” مذاکره کردند. علاوه بر این، بازیکنان می توانند داوطلب شوند تا آزمایش شوند و کیت های تست خانگی در اختیار آنها قرار خواهد گرفت.

اگر بازیکنی که کاملاً واکسینه شده است، احساس علائم را گزارش کند، باید فوراً ایزوله شود و تا زمانی که آزمایش منفی داده نشود، اجازه تعامل با تیم را نخواهد داشت.

این رژیم آزمایشی جدید با یک تغییر کلی در پروتکل های بازگشت به بازی NFL انجام شد. پیش از این، یک بازیکن واکسینه شده که تست کووید-19 مثبت شده بود، باید قبل از بازگشت به تیم، دو تست منفی را با فاصله 24 ساعت از هم نشان می داد. پروتکل‌های به‌روزرسانی شده از معیار جدیدی به نام «آستانه چرخه» (CT) استفاده می‌کنند که بار ویروسی بازیکن را اندازه‌گیری می‌کند – اساساً اندازه‌گیری اینکه آیا بازیکنی حتی در صورت مثبت بودن آزمایشش هنوز مسری است یا نه.

یک بازیکن واکسینه شده در NFL اکنون می تواند با دو آزمایش PCR که یا منفی است یا مقدار CT 35 یا بیشتر تولید می کند، به ترکیب بازگردد. یک آزمایش PCR که منفی است یا مقدار CT 35 یا بیشتر تولید می کند، به علاوه یک نتیجه آزمایش سریع Mesa منفی که ظرف 24 ساعت پس از آزمایش PCR گرفته می شود. یا دو تست سریع مسا منفی.

به گفته راجر گودل، کمیسر NFL، فلسفه محرک پشت این تغییرات: نوع omicron به اندازه نسخه های قبلی برای سلامت بازیکنان تهدید کننده نیست، به خصوص با توجه به واکسیناسیون ها و تقویت کننده ها.

“تجربه ما با نوع Omicron کاملاً با این انتظار مطابقت دارد – در حالی که تست های بیشتری از بازیکنان و کارکنان مثبت است، تقریباً دو سوم از این افراد بدون علامت هستند، اکثر افراد باقی مانده فقط علائم خفیف دارند و به نظر می رسد که ویروس از بین می رود. افراد مثبت سریعتر از آنچه در مورد دلتا و انواع دیگر صادق بود. از بسیاری جهات، به نظر می رسد Omicron بیماری بسیار متفاوتی با بیماری است که برای اولین بار در بهار 2020 با آن مواجه شدیم.”

آیا NHL به دنبال پذیرش این استانداردها خواهد بود؟ در حال حاضر، لیگ در جهت محافظه‌کارانه‌تر پیش می‌رود و روز شنبه اعلام کرد که آزمایش‌های روزانه را برای همه بازیکنان و پروتکل‌های بهبود یافته COVID-19 را اجرا خواهد کرد. این‌ها اساساً پروتکل‌هایی هستند که NHL در این فصل برای تیم‌ها اعمال می‌کند، زمانی که «خوشه‌های کوچک» شیوع وجود داشت.

انتظار می‌رود NHL به این پروتکل‌های جدید اجازه دهد تا برای مدتی پس از توقف کریسمس، با ارزیابی تأثیر آنها حداکثر تا 7 ژانویه، اجرا شوند.

مانند گودل، مدیران NHL اذعان کرده‌اند که بین عفونت‌های COVID-19 در حال حاضر و در شروع همه‌گیری تفاوت وجود دارد. معاون کمیسر بیل دالی گفت واکسن‌ها از بیماری‌های جدی برای بازیکنان جلوگیری می‌کنند. دالی گفت: “در حالی که ما چند بازیکن علامت دار و تعدادی بازیکن تحت شرایط آب و هوایی داریم، آنها مانند سال گذشته بیمار نمی شوند.” “این یک اثر مستقیم از واکسینه شدن کامل است.”

برخلاف NFL، NHL باید با دولت کانادا سر و کار داشته باشد، و این باور وجود دارد که دولت های استانی با الزامات تست کمتر، به ویژه برای بازیکنانی که به این کشور سفر می کنند، همراهی نمی کنند.

بازیکنان از پروتکل های COVID-19 NHL چه می خواهند؟

گرگ ویشینسکی: بازیکنانی که با آنها صحبت کرده‌ام طرفدار این هستند که NHL راه‌هایی را برای خروج سریع‌تر بازیکنان از پروتکل‌ها، از جمله پذیرش تست‌های NFL برای میزان مسری بودن آنها پیدا کند.

یکی از کهنه‌کاران NHL گفت: «من با مردی صحبت نکرده‌ام که نخواسته تغییراتی در پروتکل‌ها ببیند. نکته نهایی این است که ما باید این بچه ها را سریعتر به ترکیب برگردانیم.

برخی از بازیکنان به عنوان نمونه به شیوع شعله های آتش کلگری اشاره کرده اند. Flames دارای 19 بازیکن در پروتکل های NHL COVID-19 بود و تمام بازی های آنها به کریسمس موکول شد. اما دکتر Ian Auld، رئیس پزشک Flames، گفت: “بیشتر موارد ما تاکنون یا بدون علامت بوده یا علائم خفیفی داشته اند” و بازیکنان پس از 36 تا 48 ساعت بهبود می یابند.

یکی از کهنه‌کاران NHL گفت: “همه ما واکسینه شده‌ایم. برخی از ما با تقویت‌کننده واکسینه سه‌گانه انجام دادیم.” ما هر روز تست می‌کنیم. میلیون‌ها دلار خرج می‌کنیم، و برای چه؟ به پسری که می‌گوید احساس خوبی دارد بگویم که نمی‌تواند 10 تا 12 روز بازی کند؟

چیزی که ما بیشتر از بازیکنان می شنویم تمایل به درمان COVID-19 “مانند یک بیماری” است: بازیکنانی که تحت شرایط آب و هوایی هستند از ترکیب خارج می شوند تا زمانی که احساس بهتری داشته باشند، به جای اینکه آزمایشی به آنها بگوید چه زمانی می توانند. برگرد

همه اینها برای بازیکنان NHL که به المپیک می روند چه معنایی دارد؟

امیلی کاپلان: NHL تا 10 ژانویه فرصت دارد از حضور در المپیک بدون جریمه مالی انصراف دهد. گری بتمن هرگز طرفدار زیادی برای اعزام بازیکنان به این المپیک نبود، اما او در آخرین دورهای چانه زنی دسته جمعی با NHLPA توافق کرد و قصد داشت با حسن نیت این توافق را انجام دهد. تنها یک راه وجود داشت که NHL می‌توانست بند انصراف را اعمال کند: اگر فصل تحت تأثیر تعویق‌های COVID-19 قرار می‌گرفت.

خوب، اکنون که در مجموع 49 تعویق وجود دارد، منابع می گویند که لیگ این موضوع را یک تأثیر مادی می داند. اکنون لیگ برای جبران این بازی ها به سه هفته استراحت المپیک – یا حداقل بخشی از آن – نیاز دارد. به گفته منابع، NHL (شاید در اوایل این هفته) اعلام خواهد کرد که بازیکنان به المپیک نمی روند.

یکی از بازیکنان کهنه کار که احتمالاً در فهرست تیم ایالات متحده قرار می گرفت، گفت: “این یک شکست بزرگ است، زیرا این فرصتی است که یک بار در زندگی برای بسیاری از افراد وجود دارد، شما نمی دانید که آیا آن را به دست خواهید آورد یا خیر. شانس دوباره. بدیهی است که ما آن را دریافت می کنیم و این همیشه یک احتمال بود. این فقط بد است زیرا ما بسیار نزدیک بودیم.”

فهرست المپیک اکنون با بازیکنان آماتور و حرفه ای هایی که در لیگ های خارج از NHL بازی می کنند پر می شود. NHL بازیکنانی را به المپیک 2018 پیونگ چانگ نفرستاد و به این ترتیب 5 المپیک متوالی پایان یافت. با این حال، خبر خوب برای بازیکنان NHL این است که در جدیدترین CBA، برای حضور در المپیک 2026 که در ایتالیا برگزار می شود نیز مذاکره کردند.

آیا این تاثیری روی آخر هفته ستاره‌های NHL دارد؟

گرگ ویشینسکی: NHL و NHLPA با توجه به هر چیز دیگری که در بشقاب خود دارند، هنوز هیچ بحث برجسته ای در مورد سرنوشت آخر هفته ستاره NHL در لاس وگاس نداشته اند. مسابقه مهارت‌ها برای 4 فوریه تنظیم شده است، و بازی All-Star برای 5 فوریه تعیین شده است. از هفته گذشته، همه سیستم‌ها در حال انجام بودند: بلیت‌های نمایشگاه هواداران ستاره‌ها در مرکز همایش لاس وگاس رفتند. فروش در 17 دسامبر.

با این حال، اگر شرایط در مورد NHL و COVID-19 یکسان بماند یا بدتر شود، منابع به ESPN گفتند که بحث‌هایی در مورد وضعیت این رویداد وجود خواهد داشت، زیرا بازیکنان از سراسر لیگ در یک مکان گرد هم می‌آیند. (افشای کامل: ESPN و ABC آخر هفته NHL All Star را پخش خواهند کرد.)

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : PAK vs WI, 1st T20I: رضوان و حیدر قدرت پاکستان را برای پیروزی بزرگ

PAK vs WI, 1st T20I: رضوان و حیدر قدرت پاکستان را برای پیروزی بزرگ


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

محمد رضوان 78 ران زد و محمد وسیم پرتاب کننده سریع 4-40 در حالی که پاکستان در اولین مسابقه بیست 20 روز دوشنبه با 63 ران از هند غربی تهی شده شکست خورد.

رضوان با یک ضربه استادانه دیگر که پس از اعزام به خفاش در 200 بر 6 پاکستان برجسته شد، آمار خود را در این سال به 1201 دوش در 27 تی20 رساند.

حیدرعلی در نیمه دوم اینینگ بازی را با 68 توپ از 39 توپ که دارای چهار شش و شش مرز بود، بازی کرد.

هند وست در 19 اور به 137 فولد زد و وسیم با بولینگ بازیکنان شگفت‌انگیز یورکی توانست بهترین چهره‌های دوران حرفه‌ای خود را به دست آورد و شاداب خان 3-17 را از آن خود کرد.

بخوانید: De Kock بخشی از سری تست هند را از دست می دهد

این بازدید کننده بدون چند متخصص T20 برای سری سه مسابقه ای در حال تور است و روز شنبه وقتی که شلدون کاترل، پرتاب کننده سریع و روستون چیس و کایل مایرز پس از مثبت شدن تست ویروس کرونا در کراچی، از این سری خارج شدند، ضربه بزرگی خورد.

وست هند اولین بازی خود را به دومینیک دریکز سریع‌السیر انجام داد که 1-43 بازی کرد و شمر بروکس بت‌باز که 5 بازی کرد.

پیش از این، رضوان، که 78 توپ از 52 توپ به دست آورد، و حیدر پس از اینکه بولرهای هند وست برای مدت کوتاهی در پاورپلی ضربتی به خوبی عمل کردند، در یک جایگاه 105 دونی و ویکت سوم ترکیب شدند.

بابر اعظم برای سومین اردک تاریخ خود از کار اخراج شد که او در کنار آکال حسین، بازوی چپ چرخان را کنار زد.

اما رضوان و حیدر به محض مشاهده اورهای حسین، به میل خود در برابر توپ گیران سریع گلزنی کردند و اودین اسمیت شب فراموشی را در استادیوم ملی با ارقام گران قیمت 1-56 پشت سر گذاشت.

اسمیت وقتی دو ضربه هوشمندانه در عمق انجام داد تا رضوان و حیدر را اخراج کند کمی دلداری می‌داد، اما محمد نواز با یک ضربه تاول‌آمیز از 10 توپ شکست‌ناپذیر 30 توپ پایانی عالی ارائه کرد.

همچنین بخوانید: هند میزبان افغانستان برای سه ODI در مارس 2022 خواهد بود

وسیم به لطف اهالی یورك، كوه نيكلاس پوران (18) را از پا درآورد و دوون توماس (2) را به دام انداخت و در آخرين بازی خود بازگشت تا دو دمدار را به خود اختصاص دهد.

شای هوپ، بت‌باز ابتدایی، با 31 گل برتری را به ثمر رساند، در حالی که اسمیت (24) و روماریو شپرد (21) پس از اینکه وست هند در اور چهاردهم به 88-7 سقوط کرد، حاشیه شکست را کاهش دادند.

دومین T20 در روز سه شنبه و پس از آن بازی نهایی در روز پنجشنبه برگزار می شود. این مجموعه با سه ODI – همچنین در کراچی – از شنبه دنبال خواهد شد.

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : پیش نمایش و آمار بازی رئال سوسیداد و رئال مادرید 4 دسامبر 2021

پیش نمایش و آمار بازی رئال سوسیداد و رئال مادرید 4 دسامبر 2021


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

رئال مادرید در شب شنبه در دیدار مقابل رئال سوسیداد قصد دارد روند پیروزی های عالی خود را حفظ کند.

لوس بلانکوس هفت پیروزی متوالی در تمام رقابت‌ها دارد که شامل پنج برد در لالیگا می‌شود.

در طول هفته آنها به لطف گل انفرادی کریم بنزما با نتیجه 1-0 مقابل اتلتیک بیلبائو پیروز شدند.

تنها غایبان اصلی در تیم کارلو آنچلوتی در حال حاضر گرت بیل و دنی سبایوس هستند، به این معنی که این بازیکن ایتالیایی گزینه های زیادی برای بازی مقابل سوسیداد دارد.

تیبو کورتوا پس از دفاع احتمالی دنی کارواخال، ادر میلیتائو، داوید آلابا و فرلاند مندی در دروازه شروع خواهد کرد.

کارواخال در مقابل اتلتیک روی نیمکت با لوکاس وازکز در دفاع راست استراحت می کرد، اما انتظار می رود که بازیکن اول به بازی بازگردانده شود.

لوکا مودریچ، کاسمیرو و تونی کروس دوباره سه خط میانی مورد اعتماد را تشکیل خواهند داد، اگرچه ادواردو کاماویگا و فدریکو والورده امیدوارند دقایق بیشتری قبل از تعطیلات زمستانی باشند.

ما می‌توانستیم یک تغییر را در خط حمله ببینیم، با فرصتی به رودریگو در سمت راست به جای مارکو آسنسیو.

وینیسیوس جونیور و کریم بنزما ثابت کرده اند که زمین نمی خورند و شروع خواهند کرد.

پیش بینی تیم های رئال مادرید و رئال سوسیداد

طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : Quids در! راهنمای غذا در حال حاضر موجود است!

Quids در!  راهنمای غذا در حال حاضر موجود است!


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

Quids با نام تجاری جدید وارد شده است! راهنمای غذا در حال حاضر برای خرید در دسترس است Quids در! فروشگاه

مملو از نکاتی برای نگه‌داشتن غذا روی میز در مواقعی که پول کم است، به‌علاوه راهنمایی‌های ما در مورد چگونگی ساخت «کمد روز قیامت» در صورت شکست.

این راهنما حاوی هزاران دستور العمل از کلوچه تا کاری، سیب زمینی سرخ کرده تا خورش است، همه ارزان، سریع، آسان و سالم!

امروز کپی خود را بگیرید!


طوفان بت
toofanbet

سایت طوفان بت : به BEST OF SLOTS AWARDS شماره 2021 خوش آمدید! – مجله کازینو پلیر | مجله Strictly Slots

به BEST OF SLOTS AWARDS شماره 2021 خوش آمدید!  – مجله کازینو پلیر |  مجله Strictly Slots


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

برای بازیکنان اسلات، یک شب بیرون رفتن در کازینو محله یا سفر به لاس وگاس می تواند بسیار بیشتر از دادن چند دلار به یک دستگاه باشد. مطمئناً، یک جلسه برنده شدن یا به دست آوردن یک جکپات، تجربه ای حتی بهتر را ایجاد می کند. اما برای بیشتر قماربازان، یک گریز از کازینو دقیقاً همین است – یک گریز، زمانی برای وقت گذرانی با دوستان و خانواده، خوردن یک وعده غذایی خوب، نوشیدن چند کوکتل، و استفاده از برخی از امکانات رفاهی و فرصت‌های بیرونی که با بیرون رفتن به وجود می‌آید. برای سرگرمی یک ولخرجی کوچک یا پاداش کوچک، تجربه را حتی بهتر می کند.

علاقه مندان به دستگاه های اسلات به دنبال یک شب عالی با دوستان، گزینه های بازی فراوان، و دارایی با برخی از جدیدترین و بهترین بازی های ترکیب شده با برخی از بازی های مورد علاقه قدیمی هستند. موضوع Best of Slots به خوانندگان این امکان را می دهد که انتخاب های خود را برای ویژگی هایی که خود را متمایز می کنند ارائه دهند. این نتایج از بازیکنان واقعی اسلات بدست می آید که به آنچه در مورد ویژگی های خاص دوست دارند فکر می کنند.

نسخه امسال نگاهی به مناطق متعددی در سراسر کشور می‌اندازد، با دسته‌هایی که هر زاویه ماشین‌های اسلات را که ممکن است تصور کنید، پوشش می‌دهند – از بهترین انواع اسلات‌ها گرفته تا بهترین اسلات‌های پنی تا بهترین باشگاه اسلات. تجزیه و تحلیل حتی فراتر از کف شکاف است. به دنبال دسته‌هایی مانند Best Comps و Best Hosts باشید، که به مشوق‌های اضافی که باعث بازگشت بازیکنان و توجه ملک به جزئیات می‌شود، توجه کنید.

و برخی از کازینوها فقط به نظر می‌رسد حال و هوای خوبی دارند – از نوشیدنی‌ها گرفته تا چهره‌های دوستانه. این جنبه‌ها نیز پوشش داده می‌شوند – به دنبال بهترین خدمات کوکتل، بهترین خدمات مشتری، دوستانه‌ترین کازینو و البته کازینویی باشید که در آن خوش‌شانس‌ترین احساس می‌کنید.

چیزی که بهترین اسلات ها را عالی می کند این است که این رتبه بندی خودسرانه نیست. این ها توسط بازیکنان اسلات در سراسر کشور انتخاب شده اند که پول خود را برای بازدید از این مکان ها خرج کرده اند. این بازیکنان یک اسکناس بیست یا صد دلاری را صاف کرده اند و آن را در ماشینی ریخته اند. آرا از خوانندگانی که یک کوکتل سفارش داده اند یا با یک میزبان VIP ملاقات کرده اند یا از یک کامپیوتر ارسال شده از یک ملک خاص استفاده کرده اند، جدول بندی شده است. این جوایز نه تنها از برخی تفکرات دقیق در میان خوانندگان، بلکه برخی از اقدامات واقعی کازینوی چکمه‌های روی زمین به دست می‌آیند.

پس از یک زمان چالش برانگیز برای صنعت، همه چیز با برخی موارد به حالت عادی باز می گردد و در طول مسیر شروع می شود. مطمئناً صبر نتیجه داده است. سال گذشته تغییراتی به همراه داشته است، اما کازینوها بازگشته اند. اضافه‌ها و بازسازی‌ها همچنان ادامه دارد و فناوری جدیدی مانند شرط‌بندی بدون نقد آغاز شده است. چیزهای بزرگی در پیش است. با تشکر از همه خوانندگانی که برای انتخاب خود وقت گذاشتند. بدون تاخیر بیشتر، در اینجا نگاهی به برندگان خواهیم داشت. نگاهی بیندازید—و شاید زمان رزرو آن سفر بعدی فرا رسیده باشد!

– شان شافین، سردبیر ارشد

برای مشاهده برندگان روی لینک های زیر کلیک کنید.

شهر آتلانتیک

شیکاگولند

دیترویت

فلوریدا

ساحل خلیج فارس

آیووا

دریاچه تاهو

لافلین

مرکز شهر لاس وگاس

مردم محلی لاس وگاس

نوار لاس وگاس

لوئیزیانا

مریلند

میسوری

بومی میدوست

بومی شمال غربی

بومی جنوب

بومی جنوب غربی

نیوانگلند

نیویورک

اوهایو

اوکلاهما

پنسیلوانیا

راسینوس

رنو

ایندیانای جنوبی

تونیکا

افتخارات برتر

چاپ دوستانه، PDF و ایمیل

طوفان بت
toofanbet